Het illiotibiaal frictiesyndroom is een frequente blessure bij hardlopers. Het is een overbelastingblessure van de brede peesplaat aan de buitenzijde van het bovenbeen. De blessure is het gevolg van herhaaldelijke wrijving van deze peesplaat over het meest uitstekende deel van het dijbeenbot.

Risicofactoren zijn o-benen, overpronatie, versleten schoenen, hardlopen aan de buitenkant van de weg of overbelasting. Dit komt omdat in deze situaties de peesplaat extra onder spanning komt te staan en voor extra wrijving zorgt. Ook onvoldoende kracht van de heup- en bilspieren kan bijdragen aan het probleem.

  • Symptomen zijn pijn en zwelling aan de buitenzijde van de knie, met soms uitstraling van de pijn tot in het bovenbeen.
  • De pijn komt meestal opzetten na het lopen.

Als vuistregel geldt dat gedoseerde rust, dit wil zeggen minderen van de belasting, maar geen absolute rust. Rekken van de bovenbeenspieren kan er voor zorgen dat de spanning in de spieren gaat afnemen. Daarenboven is het dragen van goed stevig schoeisel belangrijk om de klachten te verminderen en zorgen ervoor dat de blessure niet terugkeert.

  • Doe een goede warming-up vóór en een cooling-down. Besteed daarbij voldoende aandacht voor correct uitgevoerde rekoefeningen.
  • Zorg voor een rustige opbouw van de trainingen, zodat je lichaam zich geleidelijk kan aanpassen aan de extra belasting.
  • Zorg voor goed passende schoenen met aandacht voor goede schok demping.
  • Laat bij standsafwijkingen van de benen of voeten (x- of o-benen, knik-, plat-, of holvoeten) goede zooltjes in je schoenen aanmeten, bijvoorbeeld bij een voet- en loopanalist of hardloopspeciaalzaak.
  • Bij het lopen op een weg met schuin aflopend wegdek worden de benen ongelijk belast. Het frictiesyndroom treedt vaker op aan het been dat aan de aflopende zijde loopt. Wissel de looprichting dus regelmatig af.

Terug naar overzicht